Annelik
Sahi neydi anne?

her işe, yetişmek için uçarcasına koşan…
Yemeği yapıp en son kalanı yiyen,
Evi temizleyip hiç keyifle oturamayan,
Bütün işleri yapıp yorulmayan,
En erken kalkıp, en son uyuyandı anne…
Hasta olsa da hiç belli etmeyen,
Üzülse ağlamayan,
İçi ağlasada hep Gülen,
Neşe saçandı anne…
Bütün olumsuzlukları içine atan,
Evladım iyi olsun da diyerek
Ayakta duran.
Ayakta durdukça güçlü sanılandı anne…
Yıllar geçtikçe dert küpüne dönen,
Dışı parlasada içi çürüyen,
Nerde bir eğri görse düzelten
Görünmez bir eldi anne…
Dertlerini bağrına basan,
Üzüntülerini ak saçlarıyla paylaşan,
Kendini alnındaki çizgileriyle anlatan,
Hiç derdi yok sanılandı anne…
Herkesi görüp gözeten,
Hiç görülmeyendi anne…